De laatste “Democratie”

18 10 2010

Priviët iedereen!

Wit Rusland! De laatste “democratische staat” van onze reis! We schrijven jullie een tweetal uur voor vertrek van bij ons gastgezin in Wit Rusland. Een land dat tourisme niet met open armen onthaalt. Of laat het me correcter stellen: een president die tourisme uit het westen liever niet ziet oprijzen.

Toen we vorige week ongelooflijk enthousiast onze Rosie terugvonden leek alles perfect in orde. Ze stond nog op dezelfde plaats, geen ramen ingesmeten, niets gestolen, enkel een beetje moeilijk starten in het koude weer… Maar toen we Kiev uitreden, op weg naar het noorden, bleken er in de vijf koude dagen dat we haar alleen lieten toch wat dingen veranderd te zijn… Haar jeugdige enthousiasme bleek plotsklaps getemperd door eventjes alleen gelaten te zijn. Haar frisse 90km/h maakte plaats voor een stotterende 75km/h. En dat net voor we nog een leuk dictatoriaal land binnenreden… Gelukkig reden we richting bekende gezichten.

Na een vlotte grensovergang, en de laatste grensverzekering van de reis, tuften we zeer rustig door het vlakke landschap van Wit Rusland tot we bij valavond twee vreemde bergen zagen opdoemen… De door de mens gecreëerde zoutbergen van Soligorsk! Tot hier hadden we het in elk geval gehaald!

Wat volgde was een zelden geziene gastvrijheid. Een hartelijke ontvangst, een week vol lekkernijen klaargemaakt door Natasha, fabelachtige hulp bij de herstellingen aan de auto door Sergei, leuke rondleidingen in het land met Alex en Alina en een heerlijke familiesfeer als interval tussen onze landloperdagen…

De eerste dag moesten er voornamelijk wat formaliteiten geregeld worden. Je kan toch niet verwachten ‘de laatste dictatuur van Europa’ binnen te wandelen zonder een klein beetje papierwerk! We zijn het land binnengekomen met een visum voor privaat bezoek aangezien een toeristenvisum niet zomaar te verkrijgen is. Een toeristenvisum zou betekend hebben dat we elke dag een programma zouden moeten voorgelegd hebben via een reisbureau en onze portefueille zou daarvan nogal afgezien hebben. En aangezien het bezoek aan dit land helemaal niet gepland was, maar een gevolg is van de onmogelijke ingewikkelde en koppige administratie van de russische consulaten, en op één dag gepland is hadden we niet echt een voorbereid plan. We hadden dus zeer veel geluk dat we persoonlijke contacten in het land hadden. Die eerste dag gingen we ons dus gaan registreren met de Alina en vanaf dan waren we ongelooflijk vrij om het land te bezoeken. Geen hotelreservaties en geen geleide tours.

We bezochten de 50 jaar oude stad Soligorsk die op ongelooflijk ‘sovjetiaanse’ wijze in enkele jaren opgetrokken werd om – zoals de naam ‘Zoutstad’ duidelijk maakt – de mijnarbeiders van de nabijgelegen zoutmijnen te huisvesten en maakten van de huiselijke sfeer gebruik om een beetje te ontspannen en een boekje te lezen.
Gedurende het weekend bezochten we met Alina en Alex de hoofdstad Minsk en kregen er dankzij hen een mooie blik op de stad. Variërend van het historische centrum, over traditionele dansen tot de nationale bibliotheek.
Ook Nyasvizh en het kasteel van Mir stonden op het programma waar we een interessant stukje geschiedenis van Wit Rusland konden vinden. Aangezien het land nogal afgezien heeft van zowel de Sovjet-overheersing, als de Duitse inval, zijn deze enkele overgebleven historische gebouwen van groot belang voor heel wat Wit Russen waardoor we tot onze grote verbazing telkens een grote menigte lokale touristen tegen het lijf liepen.

Woensdag en donderdag bezochten we dan Brest. We gingen er lekker eten in de Jules Verne, een chique restaurant met de uitstraling van een gentlemens club, en uiteraard vielen we er helemaal niet uit de toon met onze deftige outfit en onze perfect geknipte haren. We bezochten er, in onze huisstijl, enkele kerken, een museum, een impressionant Sovjetmonument en enkele koffiehuisen. De stad die, met zijn ligging aan de grens van de EU, een sterk verschillende sfeer uitstraalde bracht ons iets te dicht bij huis… We vluchtten er dus snel weg om even het oerbos van Belavezhkaya Pushch National Park te bezoeken; het grootste landzoogdier van Europa, de Zoobr of europese bison, te bezichtigen; en terug naar Soligorsk te rijden met de auto van Sergei en Natasha.

Sergei regelde via zijn vriend Alexander ook een onvergetelijk bezoek aan één van de zoutmijnen van Soligorsk. In een rammelende lift 600m onder de grond zakken was op zich al één van de bijzonderste gebeurtenissen van onze reis en een maffe ervaring. (Een klein detail is dat het hoogteverschil van onze reis hierbij groter dan 5000m geworden is!) Meer dan 20km rondrijden onder de grond in een oude veroeste ‘bus’ over wegen die even slecht waren als in Mongolië, maar hier toevallig 430m onder zeespiegel liggen, was ook iets wat een mens niet elke dag doet. De foto’s van monsterachtige machines die de grond opeten maken wel duidelijk hoe speciaal deze tocht was!

Dit weekend was een lang niet ervaren gebeurtenis. We hadden een echt familieweekend, met gezellige avondmalen, bezoekjes aan de stadstuin, een avond met 50 naakte mannen in een russisch badhuis en barbeque bij nul graden. Een ideale manier om onze week hier af te sluiten!

De dagen tussenin werden een beetje gevuld met het heen en weer lopen tussen verschillende garagisten. Jullie waren het misschien bijna vergeten, maar we waren nog steeds aan het rijden met een kapotte veer, een beetje losgetrilde stuurinrichting en het recente ‘mankement’ van verlies van vermogen. Sergei kende hier in de stad gelukkig de specialisten voor elk autoprobleem en op reserve-onderdelen moesten we niet al te lang wachten. Het resultaat na een weekje werk is: een perfecte stuurinrichting met nieuwe silentblocks, een nieuw roulement links vooraan en een goeie afstelling van de wielen. Een vervanging van olie en van alle filters, een revisie van de dieselpomp en uiteindelijk ook een vervanging van alle toevoerleidingen van diesel. Na veel testen, terugkeren naar de garage en nieuwe dingen testen en vervangen of uitkuisen leek alles in orde, maar tien minuten geleden kwam Wim terug van de garage waar ze de injectiespuiten nog eens zouden doorblazen voor we vertrokken en blijkbaar is het probleem nog niet helemaal opgelost. Rosie startte moeilijk, sputterde tegen om te vertrekken, viel uit en haalde nauwelijks vermogen. De laatste optie dan maar: dieseltank eraf en helemaal uitkuisen! Alle vuile diesel uit centraal Azië en Mongolië eruit! De garagist zag het werkje niet meteen zitten, want onder onze dieseltank zit de watertank die vasthangt met nogal veroeste draadstangen…

Mijn inleiding met “We schrijven jullie een tweetal uur voor vertrek…” moet dus eventjes herzien worden… Wij hopen in elk geval vandaag te vertrekken en hopen op het eigenste moment van deze update dat alles hersteld zal zijn, want we moeten het land uit omwille van onze visums en verzekeringen en Pieter zal op ons wachten in Riga de 20ste… “Op hoop van zegen” dan maar!

Tot de volgende update! Hopelijk vanuit Finland!

Advertenties

Acties

Information

8 responses

18 10 2010
Frederick

Gasten,
bedankt voor het mooie verhaal en de prachtige foto’s! Zo leuk jullie daar plots in een vertrouwde omgeving te zien!
Hopelijk raakt Rosie snel volledig hersteld.

Goeie reis verder,
poka!

18 10 2010
Evelyn

Jongens jongens jongens toch…
Doe zo voort! En immer willkommen in Giessen, als letzter Halt! 😉
Evelyn

19 10 2010
Opa Ernest en oma Dedé

Dag Wim en Tim,
zo te zien is dat daar in Belorus een beetje het paradijs op aarde, toch op de manier dat jullie daar goed opgevangen bent. Gelukzakken, dat je daar op familiebezoek kunnen gaan zijt. En dat Rosie eens een serieuze opknapbeurt gekregen heeft, tegen dat je terug bent is ze zo ongeveer helemaal vernieuwd zeker? We wensen jullie en goede doortocht door Rossia en een veilige aankomst in Finland. We kijken al uit tot binnen afzienbare tijd, hopelijk wel en gezond, met jullie blauw-gele Rosie (de kleuren van Ikea, ik vind dat ze jullie mochten sponsoren!). Wij hebben zondag ons 51 jaar gehuwd gevierd. Herinenr jij je nog, Wim, van verleden jaar? De uitstap naar het Ieperse, Dikkebus, Heuvelland, Wijtschate, en ’s anderdaags het feest in Waardamme? Het was deze keer heel wat minder glansrijk, maar we hebben het toch een beetje gevierd.
We wachten al op jullie volgende update, voor een volgende reactie.
Opa en oma.

19 10 2010
Annick-van-vroeger-naast-de-deur

Dag Tim en co,

jongens jongens, wat een fantastische belevenissen! En wat ik hier al niet allemaal heb bijgeleerd over – de onderdelen van – de auto! Straks kan ik nog echt een woordje meeklappen met onze garagist (ipv het gebruikelijke “ja, tuurlijk, hmm”)
Nog veel geluk, onvergetelijke momenten en behouden thuiskomst!

lieve groeten,
Annick, Edwig, Ariane & Mauro

20 10 2010
isabelle

Hey Timtje en Wim

Het is alweer een tijdje geleden dat ik jullie avonturen volgde, afin tijd voor een update dus! Jullie beleven samen met Rosie werkelijk de tijd van jullie leven, met de nodige fantasie worden dat super verhalen voor jullie kleinkinderen “bij pepe Tim op schoot”! Hier gaat alles zijn gangetje, regen, wind en stilletjes aan fris aan de vis! De Neerhofdierenexpo nadert met rasse schreden, dus in volle voorbereiding voor 3 drukke dagen die in een “wup en een flut” voorbij zijn! In Praag ben ik afgedaald in een zilvermijn, met een witte overal aan en een bob de bouwer helm… vond het toch maar smalletjes en vochtig! Allez het ga jullie goed, als ik goed ben ingelicht zijn jullie tegen dat de Sint komt terug thuis… knuffels belle

23 10 2010
koen

yoooow!

net wanneer je denkt dat het niet hariger kan worden, wordt het hariger!

zot hoe ver je raakt met een tijd zo kort als 7 maanden, ik geloof dat ik niet de enige ben die twijfelde over de capaciteiten van rosie, maar we staan nu met de mond vol tanden…

laat de laatste maand jullie nog vele belevenissen toekennen en geniet ervan!

en hoe dan ook Wim en Tim, samen met jullie nieuwe vriendinnen wacht hier allesinds een warm welkom :p

(btw wim, om sociale redenen trakteer ik u op een nieuw kapsel 😀 )

23 10 2010
mama

hallo jongens.ik ben blij te lezen dat jullie op vele plaatsen zo goed verwelkomd zijn.jullie zijn bijna terug ‘thuis’ in belgie waar we nog steeds geen nieuwe regering hebben maar dat zal jullie wel worst wezen.het is prachtig dat er zoveel mensen zijn die hun huis en tijd met jullie gedeeld hebben.weldra rijden jullie europa weer binnen en hebben jullie nog drie weken de tijd om je weer aan de westerse levensstijl aan te passen.Blijf genieten van de mooie landschappen en de lieve mensen die jullie ontmoeten.blijf voorzichtig op de weg en tot binnenkort in het op dit moment frisse,natte en winderige belgie

mammie

25 10 2010
gilbert pieters

hi boys,
ik ben benieuwd via welke grenspost jullie Rusland uit en Finland in zullen rijden !! Ergens rond St Petersburg ?
en hopen dat rosie het nog ziet zitten
gilbert

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: